Kunstenaars

Wanneer ik portretten maak, dan zijn niet de perfecte belichting of compositie mijn uitgangspunten (hoewel wel belangrijk) maar de persoon zelf. Ik observeer en wacht op die blik of die glimlach die zo karakteristiek zijn voor iemand en dan druk ik af. Als er herkenning is, is voor mij het portret geslaagd. In deze serie portretten van kunstenaars ga ik nog een stapje verder.

Ik onderzoek of ik de inspiratie van de kunstenaar een onderdeel kan laten zijn van het portret. Lukt het om portretten te maken waar de essentie van de kunstenaar in terug te zien valt?